ZAMANDA AKARKEN KAYBOLUŞUMUZ
- TAYFUR BOZKURT
- 11 Ara 2025
- 2 dakikada okunur
Güncelleme tarihi: 11 Ara 2025

ZAMANDA AKARKEN KAYBOLUŞUMUZ
Zaman mı bizi
Kara delikte yitirmişti
Biz mi zamana geç kalmıştık
Doğan güneşin batmasına engel olamamıştık
Ama biz çok farklıydık seninle
Hani ruhumuz birleşse
Dünyaları fethederdi
Kalbimiz birleşse
Güneşi doğururdu
O yüzden bir güneştir sevda dedik
Sensiz iklimler bile küstü
Yağmur güneşi hayal oldu
Hatırlar mısın biz dolmuştayken
Yağmur yağıyordu
Orada bir yolcu vardı
Yağmur güneşi demişti
Tabiri caizse hadi ordan demiştik
Sonra güneş açmıştı
O bizim yağmur güneşimiz olmuştu
Ah saatlerce gülmüştük seninle
Şimdi virane hayatımda
Böyle anıyorum maziyi
Bırakmadım demli çayı
İçiyorum hala
Düşlerimdeki anılar bir karanfil sokağında
Okuduğumuz şehrin puslu havasında
Kah ayrılırken ağladığımız otogarlarda
Kahsa birlikte geçirdiğimiz o güzel yıllarda
Öyle bir sonsuzluk yeminimiz vardı ki
Yıldızlar şahit olmuştu
Öyle saf aşkımız vardı ki
Karanlıkları aydınlatıyordu
Seninle hep bir güneşti sevda
Sendeliyorum bazen dalıp gidiyorum
Arasıra öksürüyorum sigaradan
Öyle bir çekişim var ki
Mazinin içinden geçiyorum
Ruhumdan geçerken anılar sayıp savuruyorum
Sen bana bakma
Aslında manalı bakışlarında
büyülendim sana
Bıraktın beni bir çıkmazda
Virane olmuş gönlümün bahtında
Kuşların uçuştuğu sabahlarda
Mis gibi deniz kokusunda
Anısında, mazisinde, herşeyinde
Aslında bir daha hiç olmayacak olsanda
Sonsuza bir güneştir sevda
Gökyüzünün masumluğu vardı
El ele dolaştığımız zamanlarda
Tüm evren aşkımıza şahit oluyordu
Şimdi nerdesin
Mesela beni hiç düşünüyor musun
Soruyor musun pencerene konan kuşlara
Ya da benim gibi ağlıyor musun
Ben seni suçlamıyorum
Kendimde arıyorum
Ve bu benim canımı dahada acıtıyor
Şimdi yanında olmak vardı
Aşk kuşum deyişin hala inler kulaklarımda
Hisseder gibiyim
Sanki aynı saniyelerde
Sende beni anıyorsun
Peki sende hissediyor musun
Güneşim deyişimi
Karanfil sokağı gibi
Yağmurlu bir anı olduk biz seninle
Kaybolan zamanın fasıl havası olduk
Aramızda güçlü bir bağ varken
Nasılda yabancı olduk birbirimize
Seninle ayrıldığımıza Kırlangıçlar bile şaşırdı
Sustu doğa ve bütün evren yas tuttu
Sensizliğin kaybolan zamanlarında, saniyelerinde
Biz sonbahar yaprakları gibi savrulurken
Güneşin doğuşuyla batışı arasındak,i
Zamanda kaybolduk biz seninle
Şimdi soruyorum
Biz gerçekten seninle
Zamanın içinde anılan mazimi olduk
İşte dedim ya
Zaman akarken kayboluşumuz
Böyle soluksuz bir mevsimin faslıydı
Ve sonsuza tarihe geçti
Sana yazdığım dizeler
Sözcükler bizden daha iradeli çıktı
Ondandır güneşin doğuşuyla batışı gibi
Bir güneştir sevda...
YAZAR ŞAİR TAYFUR BOZKURT
2ŞÖLKJH






Yorumlar